Blog

Πόσο επικίνδυνη μπορεί να είναι η διάσειση;

Γράφει η

Αφορμή για αυτό το άρθρο ήταν η νέα ταινία του Will Smith "Διάσειση", η οποία εξετάζει τις επιπτώσεις των επαναλαμβανόμενων τραυματισμών στο κεφάλι. Στην ταινία, ο Smith παίζει το νευροπαθολόγο Bennet Omalu (πρόκειται για πραγματική ιστορία), ο οποίος ανακάλυψε για πρώτη φορά την Χρόνια Τραυματική Εγκεφαλοπάθεια (Chronic Traumatic Encephalopathy / CTE) στους εγκεφάλους των επαγγελματιών παικτών ποδοσφαίρου της Αμερικής (το ποδόσφαιρο αυτό μοιάζει με το ράγκμπι). Η Χρόνια Τραυματική Εγκεφαλοπάθεια (CTE) οδηγεί στα συμπτώματα της άνοιας, και ο Omalu υποστήριξε ότι η μακροχρόνια διάσειση ήταν η πιθανή αιτία.

Οι επαναλαμβανόμενες διασείσεις έχουν συνδεθεί από καιρό με την νευρολογική δυσλειτουργία, και αυτό καταγράφηκε για πρώτη φορά το 1928 στους μποξέρ, ως το σύνδρομο “μεθυσμένη γροθιά”. Ένα ευρύ πεδίο αποδείξεων υποδηλώνει ότι η ζημιά που μπορεί να υποστεί κάποιος από πολλαπλά χτυπήματα στο κεφάλι, ακόμη και όταν δεν είναι τόσο έντονα, δηλαδή χωρίς άμεσα συμπτώματα, μπορεί αργότερα να αυξήσει τον κίνδυνο των νευροεκφυλιστικών ασθενειών όπως η νόσος Αλτσχάιμερ, Πάρκινσον και CTE.

Η σύνδεση μεταξύ διάσεισης και μη αναστρέψιμης εγκεφαλικής βλάβης είναι ιδιαίτερα ανησυχητική. Η διάσειση είναι η πιο κοινή και ήπια μορφή της τραυματικής βλάβης του εγκεφάλου. Εντός του κρανίου, ο εγκέφαλος επιπλέει σε ένα προστατευτικό εναιώρημα του εγκεφαλονωτιαίου υγρού. Διάσειση συμβαίνει όταν ο εγκέφαλος χτυπά ενάντια στην οστική επιφάνεια του κρανίου. Σε μια διάσειση η φυσιολογική λειτουργία του εγκεφάλου επηρεάζεται. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, οι νευρώνες να καταστρέφονται και ο εγκέφαλος να φέρει μώλωπες στο σημείο της πρόσκρουσης. Η δύναμη που απαιτείται για κάτι τέτοιο είναι εκπληκτικά ελάχιστη. Η απώλεια συνείδησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την διάσειση.

Υπολογίζεται ότι 42 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο υποφέρουν από μια διάσειση κάθε χρόνο. Η πλειοψηφία των ανθρώπων που παθαίνουν διάσειση είναι από πτώσεις ή αυτοκινητιστικά ατυχήματα, και σε πολλές περιπτώσεις οι άνθρωποι δεν αναζητούν ιατρική βοήθεια.

Εξετάστηκε, μετά θάνατο, ένας υγιής εγκέφαλος ενός φυσιολογικού 65χρονου, ο εγκέφαλος ενός πρώην αμυντικού του πρωταθλήματος του αμερικάνικου ποδοσφαίρου (National Football League / NFL), του John Grimsley (ο οποίος υπέστη οκτώ διασείσεις και πέθανε σε ηλικία 45), και ο εγκέφαλος ενός 73χρονου μποξέρ που έπασχε από μια ακραία μορφή άνοιας. Καφέ κηλίδες έδειξαν συγκεντρώσεις της πρωτεΐνης Τau (η πρωτεΐνη Tau είναι υπεύθυνη για το Αλτσχάιμερ) - όσες περισσότερες καφέ κηλίδες, τόσο μεγαλύτερη είναι η εγκεφαλική βλάβη.

Η διάσειση είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί, διότι στις περισσότερες περιπτώσεις δεν υπάρχουν συμπτώματα, όπως αποπροσανατολισμός ή έλλειψη συντονισμού, και ούτε μπορεί να φανεί σε κάποια απεικόνιση, όπως αξονική ή μαγνητική τομογραφία. Η διάγνωση συχνά εξαρτάται από την αυτο-αναφορά των συμπτωμάτων: τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα είναι η σύγχυση, η απώλεια μνήμης, και η κεφαλαλγία, τα οποία μπορεί να μην είναι άμεσα εμφανή.

Οι έρευνες δείχνουν σαφώς ότι ακόμη και ένα "σιωπηλό" ήπιο χτύπημα στο κεφάλι προκαλεί αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν οι νευρώνες. Σε βραχυπρόθεσμο επίπεδο, οι αλλαγές αυτές δεν φαίνονται επηρεάζουν κάτι, αλλά αρκετές μελέτες έχουν δείξει ότι υπάρχουν συνέπειες σε αρκετά μεταγενέστερο χρόνο.

Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2014, και αφορούσε έρευνα 30 ετών, με δείγμα 800.000 στρατευμένους, ανακάλυψε μια στατιστικά σημαντική αύξηση του κινδύνου για την ανάπτυξη άνοιας σε νεαρή ηλικία, μετά από μία ήπια κρανιοεγκεφαλική κάκωση που είχε υποστεί κάποιος.

Σε μια άλλη μελέτη, στην οποία συμμετείχαν πάνω από 160.000 ασθενείς με τραύμα, διαπιστώθηκε ότι μία ήπια κρανιοεγκεφαλική κάκωση σε ασθενείς ηλικίας 65 ετών και άνω συσχετίστηκε με αύξηση 22-26% του κινδύνου άνοιας κατά τα επόμενα πέντε έως επτά έτη.

Ακόμα πιο ξεκάθαρη είναι η σύνδεση μεταξύ των επαναλαμβανόμενων χτυπημάτων και του κινδύνου χρόνιων νευρολογικών και ψυχικών ασθενειών. Τα αποδεικτικά στοιχεία είναι συντριπτικά: οι επαναλαμβανόμενες διασείσεις έχουν συνδεθεί με τη μείωση των γνωστικών επιδόσεων σε ερασιτέχνες αθλητές.

Σε μια έρευνα με περισσότερους από 2.000 συνταξιούχους επαγγελματίες Αμερικανούς ποδοσφαιριστές, οι παίκτες με ιστορικό πολλαπλών διασείσεων είχαν τρεις φορές περισσότερες πιθανότητες να διαγνωστούν με κλινική κατάθλιψη. Μια μελέτη των πιστοποιητικών θανάτου πρώην Αμερικανών επαγγελματιών ποδοσφαιριστών αποκάλυψε ότι το ποσοστό θανάτων από νευροεκφυλιστικές νόσους ήταν τρεις φορές υψηλότερο από το γενικό πληθυσμό.

Η Χρόνια Τραυματική Εγκεφαλοπάθεια (Chronic Traumatic Encephalopathy / CTE), μια προοδευτική νευροεκφυλιστική ασθένεια, ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά από τον Omalu στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Ο Omalu είχε κάνει μια μεταθανάτια εξέταση του εγκεφάλου του Mike Webster, ενός παίκτη του πρωταθλήματος του αμερικάνικου ποδοσφαίρου (NFL) ο οποίος είχε υποστεί περίπου 25.000 βίαιες συγκρούσεις κατά τη διάρκεια της καριέρας του και πέθανε σε ηλικία 50 ετών.

Κάτω από το μικροσκόπιο, ο Omalu ανακάλυψε συσσωματώματα πρωτεΐνης tau, η οποία είναι μία από τις δύο πρωτεΐνες που συσσωρεύονται στη νόσο του Alzheimer. Από τότε, η Χρόνια Τραυματική Εγκεφαλοπάθεια (CTE) έχει βρεθεί σε 76 από τους 79 πρώην παίκτες του αμερικάνικου πρωταθλήματος (NFL) που δώρισαν το μυαλό τους για μετά θάνατο έρευνα.

Ένα επαναλαμβανόμενο τραύμα στο κεφάλι, δεν οδηγεί πάντα σε Χρόνια Τραυματική Εγκεφαλοπάθεια (CTE). Είναι ακόμα ασαφής ο ρόλος που παίζει η γενετική ενός ατόμου. Προς το παρόν, ο μόνος τρόπος για τη διάγνωση της CTE είναι μετά τον θάνατο, κατά την νεκροψία, γεγονός που σημαίνει ότι είναι αδύνατο να προσδιοριστεί πόσο διαδεδομένη είναι η νόσος στο γενικό πληθυσμό, ή να ληφθούν μέτρα σε μια «πρόωρη» φάση για την αντιμετώπισή της.

Η επόμενη πρόκληση για την τραυματική εγκεφαλική βλάβη από τους ερευνητές είναι να αναπτύξουν τις τεχνικές απεικόνισης που μπορεί να εντοπίσουν την Χρόνια Τραυματική Εγκεφαλοπάθεια (CTE) σε ζωντανούς εγκεφάλους, για την προστασία αρχικά των ομάδων υψηλού κινδύνου, αθλητές, θύματα ενδοοικογενειακής βίας, και το στρατιωτικό προσωπικό. Στην ιδανική περίπτωση, ένα διαγνωστικό τεστ θα ανιχνεύει από νωρίς αλλαγές στη λειτουργία του εγκεφάλου μετά από τραύμα στο κεφάλι, και θα επιτρέπει προληπτικά μέτρα που θα πρέπει να τεθούν σε εφαρμογή.

Πηγή: https://goo.gl/To5yOD

Το καλάθι είναι άδειο